قوله : مع انّه لا موقع له : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » بوده و ضمير در « له » به نقض و ابرام راجع است . قوله : كما اشرنا اليه : ضمير در « اليه » به « لا موقع له » برمىگردد . قوله : لانّه من قبيل شرح الاسم : ضمير در « لانّه » به تعريف مفهوم راجع است . قوله : و منه قد انقدح : ضمير در « منه » به كون التّعريف شرح الاسم راجع است . قوله : التّصدّى لذلك : مشار اليه « ذلك » بيان حال غير هذا التّفسير مىباشد . قوله : بيان انّه من صفات المدلول : ضمير در « انّه » به مفهوم راجع است . قوله : و ان كان بصفات المدلول اشبه : ضمير در « كان » به مفهوم راجع است . مقصود از صفات مدلول ، صفاتى است كه ذات مدلول با قطع نظر از دلالت موصوف آنها مىباشد و احيانا اگر آنها را صفت براى دلالت قرار دهند اين توصيف از باب وصف به حال متعلّق موصوف تلقّى مىگردد همچون كلّيّت و جزئيّت ، و امثال اين صفات چه آنكه بحسب ظاهر بسيار ديده شده كه مىگويند دلالت كلّى يا جزئى ولى در واقع موصوف اين‌ها مدلولات و معانى الفاظ مىباشد يعنى در حقيقت بايد گفت معناى كلّى و جزئى . متن : و قد انقدح من ذلك انّ النّزاع فى ثبوت المفهوم و عدمه فى الحقيقة انّما يكون فى انّ القضيّة الشّرطيّة او الوصفيّة او غيرهما هل تدلّ بالوضع او بالقرينة العامّة على ذلك الخصوصيّة المستتبعة لتلك القضيّة الاخرى ام لا .